بعد از پیروزی‌ انقلاب اسلامی‌ ایران، کشور برای‌ تأمین‌ امنیت‌ به‌عنوان مهم‌ترین‌ عامل‌ حیاتی‌ سیاسی‌، نیازمند بود نهادی‌ را تشکیل‌ دهد و با رهبری‌ و مدیریت‌ صحیح‌، به‌ بحران، آشوب و ناامنی‌ خاتمه‌ دهد. لذا رهبران انقلاب اسلامی‌ نهادی‌ خودجوش و مردمی‌ به‌ نام کمیته‌ انقلاب اسلامی‌ را تأسیس‌ و ریاست‌ آن را بر عهده آیت‌اﷲ مهدوی‌ کنی‌ گذاردند. کسی‌ می‌توانست‌ بحرانهای‌ داخلی‌ چندجانبه‌ کشور ازجمله‌ گروهک‌ها، منافقین‌، ضدانقلاب، سلطنت‌طلبان و… که‌ هر روز در گوشه‌ای‌ از کشور خرابی‌ به‌ عمل‌ می‌آوردند را سامان دهد که‌ بتواند با رهبری‌ و مدیریت‌ دقیق‌ و به‌کارگیری‌ نیروهای‌ انقلابی‌ با توطئه‌ها مقابله‌ نماید. نگارندگان به‌ دنبال پاسخ‌ به‌ این‌ پرسش‌ هستند که‌ اصول مدیریت‌ آیت‌اﷲ مهدوی‌ کنی‌ برای‌ اداره کمیته‌ انقلابی‌ اسلامی‌ در شرایط‌ کاملاً بحرانی‌ کشور چه‌ بوده است‌؟ برای‌ پاسخ‌ به‌ این‌ پرسش‌، ابتدا سؤالات فرعی‌ که‌ شامل‌: نحوهی‌ برنامه‌ریزی‌، سازماندهی‌، مدیریت‌ منابع‌ انسانی‌، هدایت‌ و کنترل ایشان به‌ چه‌ ترتیبی‌ بوده است‌ را با استفاده از روش تحلیل‌ محتوا استخراج نمودند. نتایج‌ تحقیق‌ نشان می‌دهد آیت‌اﷲ مهدوی‌ کنی‌ برای‌ هدایت‌ و رهبری‌ کمیته‌، دو رسالت‌ عمده را برای‌ خود مشخص‌ کرده اند؛ اول با به‌کارگیری‌ روشهای‌ درست‌ مدیریتی‌ در چارچوب مبانی‌ فقه‌ اسلامی‌، وظایفی‌ که‌ برای‌ ایشان معین‌ شده است‌ را اجرا نمایدو ثانیاً از ظرفیت‌ نهاد کمیته‌ انقلاب اسلامی‌ در جهت‌ کادرسازی‌ نیروهای‌ انقلابی‌ و مؤمن‌ مبادرت ورزد.