کد خبر: ۵۶۷
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۳۹۴ - ۰۴:۰۸
»
عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام:

 

عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام افزود: حسن خلق، بقا و تداوم تعامل صحیح در جامعه را تقویت می کنند و مهمترین مولفه تشکیل دهنده آن را «خوشرویی» تشکیل می دهد.

 


حجت الاسلام والمسلمین دکترمحمّد سعید مهدوی کنی به مفهوم «حُسن خُلق» به عنوان یکی از محوری ترین شاخص های اخلاق جمعی اشاره کرد و گفت: اهمیت این موضوع تا بدانجاست که در صورت فقدان یا نقصان آن، ممکن است یک جامعه حتی به سمت فروپاشی و اضمحلال پیش رود.

عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام افزود: حسن خلق، بقا و تداوم تعامل صحیح در جامعه را تقویت می کنند و مهمترین مولفه تشکیل دهنده آن را «خوشرویی» تشکیل می دهد.

وی ادامه داد: درباره مساله خوشرویی در ادبیات ما سخن بسیار است و بسیاری از اشعار ما در این زمینه قابل طبقه بندی است اما در این جلسه این مفهوم را در کلام خدا و سخنان اهل بیت علیهم السلام پیگیری می کنم. دکتر مهدوی کنی با اشاره به حدیثی از رسول مکرم اسلام (ص) گفت: از نظر پیامبر اسلام، اگر مومن خوش اخلاق باشد، ثواب کسی را دارد که همه روزها را روزه بگیرد و شب ها را به شب زنده داری بگذراند اما متاسفانه بسیاری از ما از این اجر عظیم خود را محروم می کنیم.

وی خاطرنشان کرد: از مجموع احادیث و روایات بر می آید که دعوت به گشاده رویی، آمرانه است نه اینکه جنبه توصیه داشته باشد.

این استاد دانشگاه به کلامی از امام علی علیه السلام نیز اشاره کرد و گفت: اندوه مومن در دلش و شادی او در چهره است هرچند بدیهی است، این بدان معنا نیست که او اندوهی ندارد بلکه مومن باید چنان بر خود مسلط باشد که با وجود همه ناملایمات، به اطرافیان خود آرامش ببخشد.

وی تصریح کرد: خوشرویی، احسانی بی حد و حصر است که همه از آن سود می برند؛ لذا انسان با در پیش گرفتن این رویکرد، همیشه در زمره احسان کنندگان قرار می گیرد.

عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام با اشاره به سیره پیامبر اکرم(ص) و امام علی علیه السلام، گشاده رویی را جزء تفکیک ناپذیر زندگانی آنان دانست و گفت: پیامبر اسلام(ص) چنان جذبه ای داشت که برخی در مقابل آن حضرت دچار ترس می شدند اما آن حضرت آنان را در آغوش می کشید و با محبت تمام به آنها آرامش می بخشید.

دکتر مهدوی کنی خوشرویی را مانند هر صفت دیگری دارای حد و مرز و حریم دانست و افزود: هرچند پیامبر با حسن خلق بسیاری را به اسلام جذب کرد تا آنجاکه این اخلاق خوب به عنوان معجزه دوم آن حضرت خوانده می شود اما فراموش نکنیم این خوشرویی در مقابل کفار نبود بلکه همچنانکه قرآن می فرماید در مقابل آنها با شدت رفتار می کرد چراکه لبخند در مقابل کفار، آنان را در خیالات خود علیه مومنان مصمم تر می کند.

وی در پایان گفت: در مقابل افراد خوشرو باید مراقب رفتار خود باشیم و سعی نکنیم با انتظارات بیهوده از این خوشرویی سوءاستفاده شود چراکه صبر آن فرد هم حدی دارد و ممکن است رفتار نادرست ما باعث شود دست از خوشرویی بکشد چراکه آن را مایه دردسر و ایجاد مشکلات فراوان ببیند.

نام:
ایمیل:
* نظر: